Τα τελευταία χρόνια άρχισε να γίνεται διαδεδομένη η χρήση των SSD δίσκων σε βάρος των μηχανικών HDD. Ο κάθε ένας έχει τα πλεονεκτήματά του και συναρτήσει των απαιτήσεών μας θα πρέπει να επιλέξουμε πιο ταιριάζει περισσότερο στο σύστημά μας (Laptop – Σταθερό – Server).

Το φαινόμενο Bottleneck

Είναι το φαινόμενο μείωσης της απόδοσης ενός συστήματος λόγω χαμηλής απόδοσης ενός βασικού τμήματος αυτού. Το όνομα του φαινομένου είναι από το γεγονός ότι η ταχύτητα που αδειάζει ένα μπουκάλι είναι ανάλογη της διαμέτρου του πώματος, δηλαδή ένα σημείο καθυστερεί και επιβαρύνονται όλα.

Στους υπολογιστές

Ο όρος χρησιμοποιείται τόσο στον προγραμματισμό όσο και στα υπολογιστικά συστήματα. Όσο αναφορά στους απλούς υπολογιστές έχει ως εξής:

• Ο επεξεργαστής μπορεί να χειρίζεται μερικά Gigabyte ανά δευτερόλεπτο,
• η μνήμη Ram μπορεί να δέχεται/δίνει άλλα τόσα όμως
• ο σκληρός δίσκος δεν μπορεί παρά να γράφει/διαβάζει μόλις 60-100-200Mb/s.

Αυτά τα άμοιρα κατασκευάσματα μόνιμης αποθήκευσης (οι σκληροί δίσκοι) δουλεύουν σε πολύ αργές ταχύτητες, 500 φορές πιο αργά από τα άλλα δύο συστατικά. Δημιουργείται λοιπόν ένα τέτοιο φαινόμενο το οποίο εντείνεται στις εφαρμογές που χρειάζονται πολλά δεδομένα από το δίσκο. Κάποια τέτοια είναι τα παιχνίδια και η αντιγραφή αρχείων από/προς τις μνήμες φλας (flash).

Πέρα από τους μηχανικούς-παραδοσιακούς δίσκους HDD, τα τελευταία χρόνια άρχισε να χρησιμοποιείται μία νέα τεχνολογία δίσκων, οι Solid State Disk (SSD) σε ελεύθερη μετάφραση Δίσκοι Στερεάς Κατάστασης όπου μονάδα αποθήκευσης είναι πλέον τσιπάκια και όχι δίσκος.

Πέρα από τον κοινό σκοπό τους τα δύο είδη διαφέρουν κατά πολύ. Ο κάθε ένας θα πρέπει να χρησιμοποιείται όπου χρειάζεται.

Συγκριτικά

Τα πλεονεκτήματα των παραδοσιακών δίσκων είναι:

• Η τιμή – Το κόστος ανά Gigabyte είναι από 0,05€ μέχρι 0,2€ σε αντίθεση με τους SSD που κυμαίνεται από 2€ έως 4€
• Μεγάλη χωρητικότητα - Φτάνουν μέχρι τα 3Terabyte τη στιγμή που οι SSD είναι περίπου στα 256Gb
• Διάρκεια ζωής – Παρά το ότι έχουν κινητά μέρη, θεωρούνται πιο αξιόπιστες μονάδες αποθήκευσης και μπορούν να χρησιμοποιούνται χωρίς μεγάλες φθορές.

Στην άλλη πλευρά, οι SSD έχουν και αυτοί πολλά δυνατά στοιχεία:

• Ταχύτητα – ανάγνωσης/εγγραφής κοντά στα 200Mb/s - σε αντίθεση με τα 100-30Mb/s των παραδοσιακών
• Αντοχή – Κανένα κινούμενο μέρος – δεν χαλάει αν πέσει το laptop κάτω
• Οικονομία – Μικρότερη κατανάλωση ρεύματος - η χρήση τους αυξάνει τη διάρκεια μπαταρίας του laptop
• Συμβατότητα με όλους τους υπολογιστές

Σύγκριση τιμής / χωρητικότητας

Συμπεράσματα

Ένα laptop με SSD δίσκο μπορεί να φορτώνει τα Windows σε 10 δευτερόλεπτα, να ανοίγει ένα παιχνίδι στο μισό χρόνο και να δώσει στον υπολογιστή ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα όσο αναφορά στην ταχύτητα. Χρησιμοποιούνται σε συστήματα που χρειάζονται μεγάλη ταχύτητα, όπως και σε συστήματα που έχουν ανάγκη από caching.

Από την άλλη, οι μηχανικοί δίσκοι προσφέρουν πολύ μεγάλη χωρητικότητα σε πολύ προσιτή τιμή. Αν χρειάζεστε δίσκο μεγάλης χωρητικότητας καλό είναι να επιλέξετε έναν μηχανικό ενώ αν χρειάζεστε μεγάλη ταχύτητα έναν SSD.

Για τους λάτρεις των 50′s η εταιρία SchultzeWorks designstudio σχεδίασε έναν υπολογιστή διαφορετικό από τους άλλους. Το σχέδιο είναι βασισμένο στην τηλεόραση “Philco “Holiday” του 1958 με επιρροές από τον σύγχρονο μινιμαλισμό και το κίνημα Steampunk. Το αποτέλεσμα είναι ένα εντυπωσιακό και ταυτόχρονα οικείο design το οποίο θα μπορούσε να τρέχει τα windows 7.

Περισσότερες εικόνες στη συνέχεια

Υπάρχει μία τάση για αθόρυβους υπολογιστές τα τελευταία χρόνια, και λογικό όλο αυτό γιατί ποιος θέλει το δωμάτιο να έχει φασαρία σαν να απογειώνεται αεροπλάνο. Υπάρχουν αρκετοί τρόποι για να μειωθεί η φασαρία που κάνει ένας υπολογιστής. Αναφορικά αυτοί είναι:

• Συσκευές που γενικά δεν κάνουν θόρυβο
• Μονωτικά θορύβου από τη μέσα πλευρά στο κουτί του υπολογιστή (εικόνα)
• Μονωτικά για συσκευές μέσα στον υπολογιστή

Ας δούμε λίγο το τελευταίο. Πρόκειται για λαστιχένια υλικά που μπαίνουν ανάμεσα στον σκληρό δίσκο ή το τροφοδοτικό και την θήκη του υπολογιστή. Έτσι δεν μεταδίδεται η δόνηση από την συσκευή στο κουτί, με αποτέλεσμα να μειώνεται αρκετά η

Το προσωπικό μου laptop είναι το Hp Tx1250ea. Είναι ένα laptop που δεν κυκλοφορεί στην Ελλάδα.
Έχει οθόνη αφής 12.1 ιντσών και διαθέτει εκτός των άλλων: αναγνώστη δακτυλικών αποτυπωμάτων, Light Scribe, 4Gb ram, στερεοφωνικό μικρόφωνο, τηλεχειριστήριο, bluetooth, αποσπώμενο cd-rom και πολλά άλλα καλούδια.

Τι να το κάνω όμως που ψήνεται όταν το ανοίγω? Οι θερμοκρασίες σε αναμονή είναι 65 για τους επεξεργαστές και 85 για την κάρτα γραφικών. Όταν βέβαια το ζορίζω οι θερμοκρασίες φτάνουν 75 και 100 αντίστοιχα! Εκτός από την υπερβολική ζέστη, τέτοιες θερμοκρασίες μπορούν να το καταστρέψουν μια και καλή.

Έτσι αποφάσισα να το ανοίξω και να δω κατά πόσο βελτιώνεται η κατάσταση..
Πρώτο βήμα ήταν να βρω τον οδηγό συναρμολόγησης από τη σελίδα της Hewlett-Packard.

Στο εσωτερικό του θηρίου

Στο εσωτερικό του υπολογιστή κυριαρχούσε η σκόνη την οποία και αφαίρεσα, αλλά δεν έμεινα εκεί.

Η ψήκτρα και το ανεμηστηράκι που υπάρχουν, βγάζουν τη ζέστη από τα δύο μεγάλα τσιπάκια (τον επεξεργαστή και την κάρτα γραφικών) προς τα έξω.
Αφού αφαίρεσα την ψήκτρα, διαπίστωσα ότι ανάμεσα στην κάρτα γραφικών και την ψήκτρα, αντί για θερμοαγώγιμη πάστα υπήρχε θερμοαγώγιμο αυτοκόλλητο της κακιάς ώρας.

Τα θερμοαγώγιμα υλικά, πάστες, κρέμες και αυτοκόλλητα, χρησιμοποιούνται για να βοηθήσουν την μεταφορά θερμότητας από ένα σώμα σε ένα άλλο. Στους υπολογιστές χρησιμοποιούνται ανάμεσα στα τσιπάκια που ζεσταίνονται πολύ και τις ψήκτρες αυτών, ώστε η θερμότητα να μεταφερθεί από το τσιπάκι στην ψήκτρα και από εκεί στο περιβάλλον.

Δεύτερο στραβό που ανακάλυψα ήταν ότι τα δύο τσιπάκια δεν έχουν το ίδιο ύψος. Συνεπώς, η ψήκτρα δεν πατάει καλά!
Τρίτο μειονέκτημα, ήταν η μαύρη διακοσμητική μπογιά πάνω στην ψήκτρα, η οποία μειώνει τις θερμικές απώλειες προς το περιβάλλον (πόσο γρήγορα κρυώνει) της ψήκτρας.

Επί τω έργω

Αγόρασα την καλύτερη θερμοαγώγιμη πάστα που βρήκα, την Artic Silver 5 (4.5€ για 3.5 γραμμάρια).
Βρήκα ένα κομμάτι καθαρού χαλκού, από φίλη ηλεκτρονικό, και έκοψα ένα κομμάτι λίγο μεγαλύτερο από το μέγεθος της κάρτας γραφικών. Αυτό θα τοποθετηθεί ανάμεσα στο ένα τσιπάκι και την ψήκτρα ώστε να εφάπτουν και οι 2 επεξεργαστές στην ψήκτρα.

Για να αφαιρέσω την μαύρη μπογιά από την ψήκτρα χρησιμοποίησα Acetone και μία παλιά οδοντόβουρτσα. Μετά από μισή ώρα η ψήκτρα έλαμψε!!

Επιπλέον έτριψα με ντουκόχαρτο (πολύ μεγάλου βαθμού γυαλόχαρτο) την επιφάνεια της ψήκτρας και το κεφαλάκι του επεξεργαστή της κάρτας γραφικών (με ΠΟΛΥ προσοχή). Ο λόγος είναι για να γίνουν όλα λεία και επίπεδα ώστε να υπάρχει η μέγιστη δυνατή θερμική απαγωγή από του επεξεργαστές προς το περιβάλλον.

Το τμήμα της ψήκτρας που έτριψα γυαλίζει περισσότερο από το υπόλοιπο

Επόμενο βήμα ήταν να βάλω θερμοαγώγιμη πάστα στους επεξεργαστές.
Ύστερα πρόσθεσα και το κομμάτι χαλκού πάνω στο τσιπάκι της nVidia και άπλωσα την Artic Silver 5 από πάνω.
Τέλος έβαλα την γυαλισμένη ψήκτρα και συναρμολόγησα το laptop.

εδώ φαίνεται η διαφορά ύψους από τα δύο τσιπάκια, αυτός είναι και ο λόγος που έβαλα ένα κομμάτι χαλκό στο ένα,
ώστε να “ψηλώσει” και να ακουμπάει καλύτερα στην ψήκτρα.

Πριν και μετά το κούμπωμα της ψήκτρας στους επεξεργαστές

Μετά την εγχείρηση

Αφού ανακουφίστηκα που όλα λειτουργούσαν κανονικά, πήρα μετρήσεις θερμοκρασίας με το πρόγραμμα Hardware Monitor της CpuId.com. Τα αποτελέσματα ήταν εκπληκτικά!

Θερμοκρασία Επεξεργαστή:
Πριν: 65 – 75
Μετά: 28 – 41

Θερμοκρασία κάρτας γραφικών:
Πριν: 80-100
Μετά: 55-75

Υλικά και κόστος

Πλέον μπορώ να έχω το laptop στα πόδια μου χωρίς να καίγομαι!!

Υλικά που χρειάστηκα:

• Acetone, από το σούπερ μάρκετ.
• Ντουκόχαρτο 2000, από το κοντινό μαγαζάκι με χρώματα και σιδηρικά.
• θερμοαγώγιμη πάστα Artic Silver 5, από κατάστημα υπολογιστών.
• Ένα τμήμα χαλκού 1×1 (cm), από μία καλή μου φίλη.
• Λαστιχένια γάντια για να μην ακουμπάω acetone, πάστες και τσιπάκια. Από το φαρμακείο.
• Οδηγό αποσυναρμολόγησης του laptop, από τη σελίδα της Hp.

Συνολικό κόστος: 6€. Πραγματική αξία περίπου 3€ γιατί όλα τα υλικά δεν τελείωσαν!
Διάρκεια: Περίπου 4 ώρες.
Πτώση θερμοκρασίας: 25 – 35 %