Υπολόγισαν σύμφωνα με το facebook, τις ποικιλίες ονομάτων ανά χώρα, τα πιο συχνά ονοματεπώνημα καθώς και άλλα στατιστικά. Τα στοιχεία δόθηκαν σαν νούμερα μόνο από τους προγραμματιστές στην εταιρία.

Τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα ονόματα στις χώρες τις Ευρώπης

Τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα ονόματα στον κόσμο

Όμοια ονοματεπώνυμα:

1. 75980 – JOHN SMITH
2. 14648 – JOE SMITH
3. 13846 – BOB SMITH
4. 11199 – MIKE SMITH
5. 10254 – JUAN CARLOS
6. 10023 – JANE SMITH
7. 10014 – MIKE JONES
8. 9322 – DAVID SMITH
9. 8534 – SARAH SMITH
10. 8397 – JAMES SMITH
11. 8075 – PAUL SMITH
12. 7850 – MARIO ROSSI
13. 7718 – STEVE SMITH
14. 7504 – MARK SMITH
15. 7419 – CHRIS SMITH
16. 7167 – JUAN PEREZ
17. 6890 – MICHAEL SMITH
18. 6807 – JASON SMITH
19. 6614 – JOHN JOHNSON
20. 6244 – LISA SMITH

Όλοι φαίνεται να είναι από το ίδιο σόι, έχουν το ίδιο επίθετο!

Μικρά ονόματα

1. 1037972 – JOHN
2. 966439 – DAVID
3. 798212 – MICHAEL
4. 647966 – CHRIS
5. 535065 – MIKE
6. 526198 – MARK
7. 511504 – PAUL
8. 504203 – DANIEL
9. 494945 – JAMES
10. 484693 – MARIA
11. 473145 – SARAH
12. 446040 – LAURA
13. 440356 – ROBERT
14. 434239 – LISA
15. 433717 – JENNIFER
16. 415707 – ANDREA
17. 395264 – STEVE
18. 392560 – PETER
19. 385465 – KEVIN
20. 384864 – JASON

Επίθετα

1. 1049158 – SMITH
2. 520943 – JONES
3. 440978 – JOHNSON
4. 392709 – LEE
5. 375444 – BROWN
6. 372486 – WILLIAMS
7. 328984 – RODRIGUEZ
8. 311477 – GARCIA
9. 277987 – GONZALEZ
10. 269896 – LOPEZ
11. 260526 – MARTINEZ
12. 255625 – MARTIN
13. 239264 – PEREZ
14. 236072 – MILLER
15. 228635 – TAYLOR
16. 224529 – THOMAS
17. 220076 – WILSON
18. 212179 – DAVIS
19. 204775 – KHAN
20. 197390 – ALI
21. 196921 – SINGH
22. 196829 – SANCHEZ

Δεν έχω λίγες ιστορίες να θυμάμαι από άτομα που τους χάκαρε κάποιος τον λογαριασμό στο Facebook, το e-mail ή άλλο λογαριασμό. Συμβαίνει καθημερινά και ο λόγος είναι η πολύ μικρή ασφάλεια των δεδομένων μας στα δίκτυα υπολογιστών.

Λίγα γενικά αλλά σημαντικά

Το σημείο επικοινωνίας με το internet είναι συνήθως ένα modem-router, όπως αυτό της εικόνας. Σε αυτό, μπορούν ταυτόχρονα να συνδέονται διάφοροι υπολογιστές χρησιμοποιώντας το για την επικοινωνία με τον έξω κόσμο. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι ο κάθε υπολογιστής στέλνει τα δεδομένα του στο router και αυτό με τη σειρά του στο internet. Όταν επιστρέψουν δεδομένα, το router τα στέλνει στον κατάλληλο υπολογιστή.

Το πρόβλημα εδώ είναι ότι όλοι χρησιμοποιούν ένα κοινό δίαυλο-κανάλι επικοινωνίας στο εσωτερικό δίκτυο. Έτσι, οποιοσδήποτε μπορεί να “παρακολουθεί” τα δεδομένα που πηγαίνουν από κάθε υπολογιστή στο router και αντίστροφα. Έτσι λειτουργούν τα δίκτυα υπολογιστών. Όλα τα δεδομένα μεταδίδονται προς όλους τους υπολογιστές και ο κάθε ένας επιλέγει αν ένα τμήμα δεδομένων (πακέτο) τον ενδιαφέρει.

Ο τρόπος

Ο τρόπος που χρησιμοποιούν οι χάκερ για να υποκλέψουν δεδομένα είναι ο παρακάτω. Επιλέγουν να δέχονται στον υπολογιστή τους τα δεδομένα από τον υπολογιστή που τους ενδιαφέρει και όχι μόνο αυτά που στέλνει το ρούτερ σε αυτούς. Έπειτα, “φιλτράρουν” τα δεδομένα που συνέλεξαν μέχρι να βρουν κάτι ενδιαφέρον. Για παράδειγμα, όταν ο χρήστης-θύμα βάλει τα στοιχεία του για να συνδεθεί στο facebook, ο χάκερ θα πάρει ένα πακέτο δεδομένων που θα λέει “username=tralalalala&password=odysonline” με παραλήπτη τη σελίδα του facebook. Έτσι, θα γνωρίζει τα στοιχεία εισόδου μας, τα οποία μπορεί να εκμεταλλευτεί.

Υπάρχουν πολλά διαθέσιμα προγράμματα που κάνουν αυτή ακριβώς τη δουλειά και με μεγάλη επιτυχία. Βέβαια, με αυτό τον τρόπο μπορούμε να κλέψουμε κάποιον στο ίδιο υποδίκτυο με το δικό μας και όχι γενικά στο internet. Σκεφτείτε όμως ότι υπάρχουν πολλά υποδίκτυα στα οποία θα μπορούσαμε να ανήκουμε εύκολα.

• Internet καφέ,
• Το ασύρματο του γείτονα που είναι ξεκλείδωτο,
• Δωρεάν σημεία wi-fi.

Αυτός είναι ο λόγος που τα Windows μας ενημερώνουν όταν μπαίνουμε σε ένα δίκτυο χωρίς κωδικό ότι μπορούμε να κινδυνεύουμε. Δεν μας λέει τον λόγο, αυτό σας το λέω εγώ.

Τρόποι Προστασίας

Το πιο βασικό είναι να μην έχουμε ξεκλείδωτο το WiFi του σπιτιού μας. Δεύτερο βήμα είναι, όταν μπαίνουμε από ξεκλείδωτα δίκτυα να αρκούμαστε στο σερφάρισμα χωρίς να διαβάζουμε e-mail, facebook κτλ. Από τη στιγμή που θα στείλουμε σε μία σελίδα τα στοιχεία μας για να μπούμε στον λογαριασμό, δεν υπάρχει μεγάλο πρόβλημα με την ασφάλεια. Ο χάκερ θα μπορεί να βλέπει τι στέλνουμε αλλά δεν θα μπορεί να “σπάσει” τον λογαριασμό μας.

Τρίτος τρόπος προστασίας είναι η σύνδεση με https://. Όταν συνδεόμαστε σε μία σελίδα έτσι και όχι με το κλασικό http:// ουσιαστικά έχουμε κλειδώσει τους ματάκηδες απ’ έξω. Φυσικά και αυτός ο τρόπος δεν προσφέρει μεγάλη ασφάλεια, όμως μερικές φορές είναι αρκετο.

Αρκετές σελίδες υποστηρίζουν αποστολή κωδικών με https:

• https://facebook.com
• https://encrypted.google.com/
• https://mail.google.com/

Οι περισσότερες σοβαρές σελίδες μας προστατεύουν κατά τη διάρκεια εισαγωγής των στοιχείων μας. Ωστόσο, αυτή η προστασία δεν είναι πολύ ουσιαστική και ως μοναδικός τρόπος προστασίας παραμένει το να συνδεόμαστε από δικά μας δίκτυα στα οποία γνωρίζουμε ποιος έχει πρόσβαση.

Το ρητό “Αν θέλει κάποιος να το σπάσει, το σπάει” ισχύει, όμως, λίγα μικρά πράγματα μπορούν να αλλάξουν το “πότε” σε “ποτέ”.

Η σύντομη απάντηση είναι “από τις διαφημίσεις”. Το 95% των εσόδων της Google και το 99% της facebook προέρχονται από τις διαφημίσεις που προβάλουν στις σελίδες τους. Παρακάτω θα δούμε πώς εκμεταλλεύονται εμάς σαν ανθρώπους για να μεγιστοποιήσουν τα έσοδά τους.

Πώς γίνεται αυτό

Και οι δύο εταιρίες λειτουργούν ως ενδιάμεσος σταθμός ανάμεσα στον διαφημιζόμενο και τον χρήστη. Οι εταιρίες πληρώνουν για να προβληθούν και οι ενδιάμεσοι εμφανίζουν τις διαφημίσεις σε εμάς. Έτσι, δεν χρειάζεται η κάθε εταιρία που θέλει να διαφημιστεί να έρχεται σε επαφή απευθείας με εμάς, κάτι το οποίο θα ήταν ασύμφορο.

Λίγη θεωρία marketing

Το πιο κερδοφόρο είδος διαφήμισης είναι η στοχευμένη. Δηλαδή, όταν οι θεατές της διαφήμισης είναι άμεσα ενδιαφερόμενοι με αυτήν. Τέτοια παραδείγματα είναι τα παιχνίδια της Play-School σε μία έγκυο γυναίκα, τα φοιτητικά έπιπλα σε κάποιον τελειόφοιτο λυκείου ή ακόμα και τα εκπτωτικά κουπόνια για ταξίδια σε κάποιον που είναι έτοιμος να φύγει για διακοπές.

Περιουσία Google και Facebook

Το σημαντικότερο περιουσιακό στοιχείων αυτών των εταιριών είναι τα στοιχεία των χρηστών. Είμαι 19 χρονών, με λένε Μαρία, Ακούω Jazz, μου αρέσει το Μπάσκετ κτλ. Η εκμετάλλευση αυτών των στοιχείων δίνει στις εταιρίες έσοδα άνω των 3.000.000€ ανά ημέρα.

Πως γίνεται η εκμετάλλευση των στοιχείων μας

Ας το δούμε αυτό με ένα παράδειγμα. Είμαι η εταιρία Calvin Klein και θέλω να προωθήσω τη νέα σειρά ρούχων για άντρες. Δεν με ενδιαφέρει η διαφήμιση στην τηλεόραση γιατί δεν με ενδιαφέρει να διαφημιστώ σε όλους. Οι ομάδες των ηλικιωμένων και των νιόπαντρων μου είναι αδιάφορες, επίσης προτιμώ άτομα 14 – 30 χρονών ευκατάστατα από χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής. Επίσης, θα με ενδιέφερε να διαφημιστώ περισσότερο στους φίλους αυτών των ατόμων τις μέρες πριν τα γενέθλιά τους, ώστε οι φίλοι να σκεφτούν το προϊόν μου σαν δώρο στους εορτάζοντες που ταιριάζουν σε αυτό το προφίλ ατόμων. Σε αυτούς η διαφήμηση θα πιάσει. Εδώ έρχονται αυτές οι εταιρίες και λένε “Έχουμε 70.000.000 χρήστες που ταιριάζουν σε αυτό το προφίλ, σε διαφημίζω σε αυτούς και μόνο”. Οπότε, ο διαφημιζόμενος κερδίζει πολλά, η Google και το Facebook ακόμα περισσότερα και όλα αυτά με την εκμετάλευση των σχεδόν αδιάφορων στοιχείων που έχουμε δώσει χρησιμοποιώντας τις πλατφόρμες τους.

Από πού βρίσκουν τα στοιχεία μας

Κάθε κίνηση στο facebook και κάθε αναζήτηση στο google καταγράφονται. Τα group που κάναμε like και το θέμα των αναζητήσεων μας δημιουργούν ένα ψυχολογικό προφίλ το οποίο αποκαλύπτει πολλές πληροφορίες για εμάς σαν άτομα. Το ίδιο που θα έκανε και ένας ψυχολόγος. Θα έχετε παρατηρήσει ότι οι διαφημίσεις ειδικά στο facebook σας φαίνονται ενδιαφέρουσες. Αντίθετα, αν δείτε τις διαφημίσεις από ένα άτομο διαφορετικού φίλου ή ηλικίας θα σας φανούν αδιάφορες.

Παραπάνω στοιχεία

• Τον Οκτώβριο του 2007 η Microsoft αγόρασε το 1,6% του facebook για 240 εκατομμύρια δολάρια. Αυτή η τεράστια αγορά δεν της έδωσε κέρδη από τις διαφημίσεις που προβάλλονται στο facebook, αλλά ως μέτοχος δικαιούται πρόσβαση στα δεδομένα των χρηστών.
• Η άδεια χρήσης του facebook (αυτή που αποδεχτήκαμε όλοι όταν φτιάξαμε λογαριασμό) αναφέρει ότι όλα τα στοιχεία που εισάγουμε στο σύστημά τους όπως συνήθειες, φωτογραφίες, σχόλια και οποιαδήποτε κίνηση, αποτελεί περιουσιακό στοιχείο της εταιρίας και έχει κάθε δικαίωμα να το χρησιμοποιήσει για να έχει κέρδος.
• Εδώ να αναφέρουμε την πιο κρυμμένη ρύθμιση του facebook που αναφέρει ότι επιτρέπουμε στην εταιρία να δείχνει ποιες διαφημίσεις μας αρέσουν. Το ζουμί εδώ είναι πάλι marketing. Ένα προϊόν που αρέσει σε εμάς είναι παρακίνηση και για έναν ακόμα. Σκεφτείτε πόσο πολύ μας παρακινούν οι φίλοι μας στις αγορές. Οπότε, αν μας αρέσει μία διαφήμηση, πολύ πιθανό να την δει θετικά και κάποιος από την παρέα μας ο οποίος με τη σειρά του θα παρακινήσει μερικούς ακόμα… Η κρυμμένη ρύθμιση βρίσκεται εδώ και από προεπιλογή αναφέρει ότι δεχόμαστε αυτό τον όρο, να βοηθάμε εταιρίες και το facebook να βγάλουν περισσότερα χρήματα.
• Η Google καταγράφει κάθε αποτέλεσμα αναζήτησης που κάνουμε. Κάντε δεξί click σε έναν σύνδεσμο αποτελέσματος της google και δείτε τι λέει, θα είναι κάτι της μορφής “http://www.google.gr/url?sa=t&source=web&cd=3&ved=0CCEQFjAC&url=http%3A%2F%2Fodysonline.gr%2F&ei=lVVpTOnqBZ6cOMDi4bkF&usg=AFQjCNHh_38he5AjIvHgnHvHskLJ2frwqg&sig2=cSXpALmovVbf5vLCBd7Y8A” αντί να αναφέρει απλά την σελίδα προορισμού.
• Η είσοδος στο google.com ή google.gr αποθηκεύει δύο cookies. Το PREF και το NID τα οποία είναι μοναδικά ανά υπολογιστή και διαρκούν για 1 μέρα και 6 μήνες αντίστοιχα. Με αυτό τον τρόπο αποθηκεύει τις αναζητήσεις μας όταν δεν διαθέτουμε λογαριασμό google, διαφορετικά υπάρχει το cookie SNID στη θέση του NID.

Κάποιος ο οποίος λειτουργεί με όλους αυτούς τους μηχανισμούς στη βάση του, καταλαβαίνετε τι δύναμη και γνώση μπορεί να αποκτήσει για εμάς, τον κάθε ένα ξεχωριστά, μετά από χρόνια χρήσης των εργαλείων τους. Ουσιαστικά η Microsoft με 240 εκ. δολάρια αγόρασε τις συνήθειες 500.000.000 χρηστών. Οι συνήθειες αυτές μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τους παραπάνω λόγους αλλά ακόμα και για την δημιουργία νέων προγραμμάτων βασισμένων στις συνήθειές μας.

Υπάρχει και άλλο

Οι δύο κολοσσοί έχουν συνάψει συμφωνία. Πλέον, οι διαφημίσεις στο facebook σχετίζονται πάρα πολύ με τις αναζητήσεις στο google. Αυτό είναι εμφανέστατο σε εμάς. Ψάχνουμε για ρολόι συγκεκριμένης μάρκας στο google και την επόμενη μέρα εμφανίζεται αντίστοιχη διαφήμηση στο facebook. Τέτοια παραδείγματα έχουν συμβεί σε αρκετούς γνωστούς μου και τα έχω συναντήσει και σε άλλες χώρες οπότε δεν μπορούμε να μιλάμε για τύχη.

Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς

Για εμάς τους χρήστες, αυτό δεν είναι κακό. Έχουμε πρόσβαση σε υπηρεσίες αρκετά ποιοτικές, εμφανίζονται διαφημίσεις που μας ενδιαφέρουν. Το χρήμα κινείται και η αγορά πάει καλά. Ωστόσο, οι διαφημίσεις σπάνια είναι ειλικρινής και πολλές φορές γίνονται απάτες σε βάρος μας. Βέβαια, όσο περισσότερο χρησιμοποιούμε τις υπηρεσίες τους, τόσο περισσότερα μαθαίνουν για μας και ίσως κάτι τέτοιο γυρίσει μία μέρα μπούμερανγκ.

Ένα νέο χαρακτηριστικό θα είναι πλέον διαθέσιμο στους χρήστες του Facebook και αφορά την αναγνώριση προσώπων στις φωτογραφίες. Έτσι, ενώ μέχρι τώρα όταν “ανεβάζει” κάποιος χρήστης φωτογραφίες και στη συνέχεια θελήσει να μαρκάρει (tagάρει ελληνιστί!) τους φίλους του, αναγκάζεται να τους επιλέξει κ.λπ., πλέον το Facebook θα αναγνωρίζει τα πρόσωπα σε μια φωτογραφία και θα προτρέπει την ταυτοποίησης – μαρκάρισμα τους.

πηγή

Μέχρι το 2000 τα πράγματα ήταν απλά.

Ήθελες να συγκεντρωθείς σε μια συγκεκριμένη εργασία (διάβασμα, ταινία, ξεκούραση, συζήτηση κτλ) και οι μόνες διακοπές που είχες μπορεί να προερχόταν από το σταθερό σου τηλέφωνο και από 4-5 mails μέσα στην μέρα.

10 χρόνια μετά..

Η κατάσταση για έναν επαγγελματία ή φοιτητή, έχει ως εξής: